Een compleet andere cultuur ontdekken, een nieuwe taal leren, nieuwe plaatsen ontdekken en nieuwe mensen ontmoeten! Eindelijk een droom die uitkomt!
Het zal niet één van de gemakkelijkste uitdagingen worden, maar het zal een prachtige en verrijkende ervaring zijn… die ik graag aan ga!
Na een lange en vermoeiende tocht van 17 uur vliegen en 8 uur wachten, ben ik er uiteindelijk geraakt! Ik zou voor de eerste keer mijn gastfamilie zien! So excited! Ik werd opgewacht door mijn nieuwe hermana (17 jaar), papá y mamá. Toen ik hen zag, was ik zo blij en stormde ik direct op mijn gastzus af. In België heb ik veel contact met haar gehad waardoor we elkaar beter hebben leren kennen en er nog meer naar uitkeken om elkaar te ontmoeten. Een zus hebben, wat ik nooit heb gehad, is voor mij daarenboven een extra ervaring. Voor haar was het ook een nieuwe ervaring vermits ze nog nooit een zus had van dezelfde leeftijd. We waren dus beiden heel tevreden!
Van de luchthaven tot hun huis was het ongeveer zo’n klein uurtje rijden. Mijn gastzus vertelde me onderweg wat dit was en dat was… Zo kwam ik meer te weten over mijn stad Tucumán! Gelukkig konden we in het begin gemakkelijk communiceren vermits mijn gezin wat Engels en Frans kon, oeff haha! Nu spreek ik Spanenglish (en Frenchspan) met hun.
Uiteindelijk kwamen we aan in Yerba Buena, een departement van Tucumán waar mijn nieuwe thuis zich bevond! Het zag er super gezellig uit en was benieuwd om de binnenkant te zien! Wat spannend om binnen te gaan! Eenmaal binnen ontmoette ik mijn gastbroer (25 jaar) voor de eerste keer. Mijn nieuwe familie is super lief en behulpzaam, ben echt heel blij met hen! Hopelijk zal ik ook snel mijn twee andere gastzussen (27 en 31 jaar), die niet meer thuis wonen, leren kennen! En oooh ja, niet te vergeten, ik heb ook twee doggiesss, Kira en Berlín. Wat een cutiesss die twee!
Daarna hebben we buiten gezellig samen gegeten en heb ik me geïnstalleerd in mijn nieuwe kamer! En ooh super schattig, er was een mandje met allemaal lekkernijen die ik kon proeven, mmmh! Dat belooft wat voor de andere dagen, ik heb namelijk nog veel te proeven en nieuwe smaken te ontdekken!
Okej, deze info moeten jullie weten. Maté thee is iets heel heel typisch uit Argentinië. Het bestaat uit een “yerba” (=soort van poeder met blaadjes) naar keuze, er bestaan namelijk verschillende smaken en hier voeg je dan warm water bij. Het leuke eraan is dat je maté bijna nooit alleen drinkt. Wanneer je maté deelt, is er altijd één iemand de “cebadoro” (=de uitdeler) en deze persoon geeft steeds de maté door en voegt telkens warm water toe. Wanneer je geen dorst meer hebt of geen zin meer hebt zeg je “gracias” en de cebadoro weet dan dat je genoeg hebt. In Argentinië drinken ze constant maté, op eender welk moment en wordt er gezellig samen gepraat enz…
´s Avonds ben ik naar de hockeytraining van mijn zus gegaan en heb ik dus nieuwe mensen leren kennen! Super lieve mensen, echt een toffe vriendengroep! Ze hebben me direct met open armen ontvangen, namelijk zaterdag was het “vriendschapsdag” in Argentinië en ze spelen dan een spel genaamd “amigo invisible”. Het is een spel waarbij je een naam trekt en voor die persoon een cadeautje koopt, maar je schrijft de naam op het cadeautje en alle cadeautjes gaan in een zak en worden dan uitgedeeld. Dus je weet niet van wie je het hebt gekregen, maar je mag proberen te raden! En de meiden van de hockey vroegen onmiddellijk of ik mee wou doen, super lief van hen!
Na de training was het tijd om naar huis te keren. Samen, met mijn nieuw gezin, hebben we gezellig tv gekeken en was het daarna tijd voor een goeie nachtrust voor mij!
De volgende dag ben ik naar het centrum geweest voor een gsm-abonnement en andere dingen die ik nog nodig had. De voormiddag heb ik samen met mijn nieuwe mama en zus afgesloten door lekker een café con leche te gaan drinken met een alfajores (een lekkernij van Tucumán). In de namiddag ben ik naar het huis van mijn nieuwe abuela (=oma) gegaan, daar heb ik nieuwe familieleden ontmoet. Deze mensen, wauw, geen woorden voor! Ze zijn zo open, ze zeggen wanneer je iets nodig hebt je hen altijd mag bellen enz…
Mijn eerste weekend in Argentinië is zeer goed verlopen, ik heb veel nieuwe mensen leren kennen en ben wat meer over hun cultuur te weten gekomen. De hele zaterdagmiddag was ik in de “Jockey Club” (de naam van de hockeyclub (meisjes) en rugbyclub (jongens) dicht bij mijn thuis) waar ik naar de hockey matchen heb gekeken. En ´s avonds was er een klein feestje onder vriendinnen van de hockey vermits het vriendschapsdag was. Heel gezellig! Ter gelegenheid van de vriendschapsdag heb ik de zondag voor de eerste maal een paar meisjes van mijn school ontmoet. Het was een prachtige zonnige dag en samen hebben we gezellig gegeten en veel gepraat.
Ja, een nieuwe week begon, maar niet zo maar een week, het was een schoolweek… Hier in Argentinië is het momenteel school, hun schooljaar loopt van maart tot en met november en zij hebben dan 3 maanden zomervakantie. In Argentinië gaan ze oftewel in de voormiddag naar school oftewel in de namiddag. In mijn geval, ga ik in de namiddag van 14h tot 18h20 of 19h. Mijn school is een publieke meisjesschool met ongeveer 300 studenten in het secundair onderwijs. Een schooldag in Argentinië is zeker niet een schooldag zoals in België. In mijn school krijgen we 1h20 les (=soms 2 vakken van elk 40 min.), daarna pauze van 10 minuten, gevolgd door opnieuw 1h20 les en een pauze van 15 minuten en ten slotte nog een derde blok les. Tijdens de lessen zit men soms op hun gsm of spelen ze een kaartspel of een ander spel dat in de klas ligt. Natuurlijk is dit niet altijd, het hangt af van de leerkracht. Hier in Argentinië dragen ze uniformen. Mijn uniform noemt “delantal” en het is een soort van wit hemd/witte jas. Het is een typisch uniform voor publieke scholen. Onder hun uniform kiezen ze wat ze dragen. In mijn school zijn dat vooral “chille” kleren zoals leggings, joggings, losse pulls….
Gedurende de week doe ik ook aan sport, dit is natuurlijk nodig met al dat eten hier, haha! De maandag, dinsdag en donderdag heb ik hockeytraining. Momenteel leer ik de technieken aan en de belangrijkste dingen die ik moet weten, en later wanneer ik het allemaal onder de knie heb zal ik meespelen in matchen. Voor we echt beginnen op het veld hebben we een opwarming van één uur, dit houdt in fitness en cardio, vermoeiend hahah, maar heel blij wanneer het ons gelukt is, satisfying and proud. Ik ben ook al een paar keer met mijn gastmama naar de fitness geweest wat voor afwisseling zorgt. En ah ja, ik heb ook meegedaan aan een voetbaltornooitje voor de fun (een vriendin vroeg me om in te vallen omdat ze niet genoeg volk hadden), het was een leuke namiddag en daarenboven heb ik ook nieuwe mensen leren kennen!
Hier nog een paar weetjes/info die ik met jullie wil delen:
• In Argentinië wordt iedereen aangesproken met een bijnaam. Je zal bijna nooit iemands echte naam horen. Dit zowel op school als thuis en tijdens je hobby’s.
• Alles is hier veel veel later. Bijvoorbeeld ze eten pas na 21h of 22h of zelfs later (hangt ervan af als je hobby’s hebt). Vergeleken met België schuift alles op met een paar uurtjes.
• In verband met het verkeer, chaotisch man man… Niemand volgt de regels, auto’s rijden door het rode licht, auto’s verlenen nooit voorrang aan voetgangers enz… Je moet heel de tijd goed opletten, het is echt gevaarlijk! Iets wat me ook opviel wanneer mensen voor het rode licht staan, is dat mensen showtjes doen om geld te verdienen of dingen te verkopen. Dit is constant, ze stappen zelfs de bus op om muziek te spelen of om koekjes en snoepjes te verkopen.
• Wat me ook opviel en redelijk choqueerde is dat ze al het vuil in dezelfde vuilbak gooien. Sorteren kennen ze hier spijtig genoeg nog niet…
• De eerste woorden die ik geleerd heb via mijn vriendinnen waren scheldwoorden, haha. Dit was zowel op school als in de hockeyclub. Ik ken er toch al wel een paar vanbuiten nu.
• Elk weekend feesten ze hier wel, het nachtleven in Argentinië is toch wel wat anders dan in België. Voor ze uitgaan in boliche (=discotheek) hebben ze een previa (=voordrinken) van ongeveer 23h tot 2h en nadien gaan ze naar el boliche. Het feestje gaat dan door tot ten vroegste 6h in de ochtend. Het leuke eraan is dat gedurende de hele nacht iedereen samen feest en danst, jongens en meisjes. En amaaaai hoe ze dansen, hahah ja ja, dat kunnen de Argentijnse mensen zeker wel (ook de jongens)! Baila baila baila, love it! Zo’n warme mensen, heel open en los ,hahaha!
…
Er is nog veel dat ik met jullie wil delen, maar ik ga stilletjes afronden…
Vanuit een klein Belgenlandje naar het 8ste grootste land ter wereld brengt heel wat veranderingen met zich mee… maar ik ben écht gelukkig! Ik heb zoveel geluk met mijn nieuwe thuis en voel me echt op mijn gemak! Ik kijk er naar uit wat de volgende dagen, weken, maanden … teweeg zullen brengen! Ook al kan ik nog steeds niet geloven dat ik hier zit, aaaaah!
PS: Thanks aan mijn familie in België voor deze unieke kans! Los amo mucho mucho xxx
Sophie in Argentina 